Μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης σε όλη τη χώρα από τον Δημήτρη Ροβάκη ο έφορος του ποδηλατικού τμήματος Νίκος Αγγελίδης έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις: "Είμαι πολύ συγκινημένος. Ξέρω πολύ καλά πως φτάσαμε εδώ... Με μάχες και αγώνες που όμοιους τους δεν έχουμε ξανακάνει ΠΟΤΕ. Με απόλυτο ρομαντισμό και ψυχή. Ψυχή κιτρινόμαυρη. Αυτά τα παιδιά είναι ΗΡΩΕΣ. ΟΛΟΙ τους. Και αυτοί που κάθησαν τόσα χρόνια και δέχονταν τους χλευασμούς των συναδέλφων τους τύπου "α τι μας λέτε υπάρχει ΑΕΚ και στην ποδηλασία;", και αυτοί που μας πίστεψαν χωρίς να τους τάξουμε λαγούς με πετραχείλια και πλαισίωσαν την ομάδα αφήνοντας την σιγουρία οργανωμένων σωματείων. Ήθελαν να κάνουν αυτό που όλοι ονειρευόμαστε από μικροί. Να φορέσουν τη φανέλα της ΑΕΚ. Είναι μια φανέλα βαριά γεμάτη ιστορία. Η ΑΕΚάρα είχε να πάρει πανελλήνιο τίτλο στην ποδηλασία από το 1979. Τα καταφέραμε χωρίς λεφτά, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά πως στην ζωή δεν επικρατούν οι ισχυροί αλλά αυτοί που αγαπούν κάτι περισσότερο και από την ίδια τους την ζωή. Είμαι ευτυχισμένος που αγαπώ την ΑΕΚ όσο τα παιδιά μου. Ζήτω η ΑΕΚ , ζήτω η μεγάλη ΑΕΚ..."
Παρασκευή 8 Μαΐου 2009
Νίκος Αγγελίδης: Αν είναι όνειρο μη με ξυπνήσεις
Μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης σε όλη τη χώρα από τον Δημήτρη Ροβάκη ο έφορος του ποδηλατικού τμήματος Νίκος Αγγελίδης έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις: "Είμαι πολύ συγκινημένος. Ξέρω πολύ καλά πως φτάσαμε εδώ... Με μάχες και αγώνες που όμοιους τους δεν έχουμε ξανακάνει ΠΟΤΕ. Με απόλυτο ρομαντισμό και ψυχή. Ψυχή κιτρινόμαυρη. Αυτά τα παιδιά είναι ΗΡΩΕΣ. ΟΛΟΙ τους. Και αυτοί που κάθησαν τόσα χρόνια και δέχονταν τους χλευασμούς των συναδέλφων τους τύπου "α τι μας λέτε υπάρχει ΑΕΚ και στην ποδηλασία;", και αυτοί που μας πίστεψαν χωρίς να τους τάξουμε λαγούς με πετραχείλια και πλαισίωσαν την ομάδα αφήνοντας την σιγουρία οργανωμένων σωματείων. Ήθελαν να κάνουν αυτό που όλοι ονειρευόμαστε από μικροί. Να φορέσουν τη φανέλα της ΑΕΚ. Είναι μια φανέλα βαριά γεμάτη ιστορία. Η ΑΕΚάρα είχε να πάρει πανελλήνιο τίτλο στην ποδηλασία από το 1979. Τα καταφέραμε χωρίς λεφτά, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά πως στην ζωή δεν επικρατούν οι ισχυροί αλλά αυτοί που αγαπούν κάτι περισσότερο και από την ίδια τους την ζωή. Είμαι ευτυχισμένος που αγαπώ την ΑΕΚ όσο τα παιδιά μου. Ζήτω η ΑΕΚ , ζήτω η μεγάλη ΑΕΚ..."
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου